Piotr Gliński

Piotr Tadeusz Gliński urodził się 20 kwietnia 1954 w Warszawie. Ukończył XXXV Liceum Ogólnokształcące im. Bolesława Prusa, a następnie studia w Instytucie Nauk Ekonomicznych i Instytucie Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego, uzyskując magisterium z ekonomii w 1978. Stopień doktora nauk humanistycznych zdobył w 1984 w Instytucie Filozofii i Socjologii PAN, a habilitację w 1997. W 2008 otrzymał tytuł profesora nauk humanistycznych.

Zawodowo związany z Instytutem Filozofii i Socjologii PAN, gdzie doszedł do stanowiska profesora zwyczajnego. Kierował Zakładem Społeczeństwa Obywatelskiego, a także był profesorem na Uniwersytecie w Białymstoku. Specjalizuje się w socjologii ruchów społecznych, kultury i społeczeństwa obywatelskiego. W latach 2005-2011 przewodniczył Polskiemu Towarzystwu Socjologicznemu.

W okresie PRL działał w opozycji demokratycznej, związany m.in. z NSZZ „Solidarność”. Po 1989 angażował się w działalność organizacji pozarządowych i partii politycznych. W 2015 przystąpił do Prawa i Sprawiedliwości, a wcześniej był kandydatem tej partii na premiera w 2013 i 2014. W wyborach parlamentarnych w 2015 uzyskał mandat posła VIII kadencji w okręgu łódzkim.

Od 16 listopada 2015 pełnił funkcje wicepremiera oraz ministra kultury i dziedzictwa narodowego w rządach Beaty Szydło i Mateusza Morawieckiego. W latach 2020-2021 był ministrem kultury, dziedzictwa narodowego i sportu. Jako minister powołał wiele nowych instytucji kultury, a także doprowadził do przejęcia przez Skarb Państwa zbiorów Fundacji Książąt Czartoryskich. Jego decyzje personalne, w tym odwołania dyrektorów instytucji kultury, spotkały się z krytyką i kontrowersjami.

W Sejmie VIII, IX i X kadencji reprezentuje okręg warszawski. W 2019 uzyskał reelekcję. Od 2017 przewodniczy Komitetowi do spraw Pożytku Publicznego. W 2019 został przewodniczącym Komitetu Społecznego Rady Ministrów.