Alfred Aleksander Konar
Biografia
Alfred Aleksander Konar (właściwie Alfred Aleksander Kinderfreund) urodził się 26 lutego 1862 roku w Warszawie. Był synem Józefa Kinderfreunda, lekarza, oraz Stanisławy z Bauerertzów. Po ukończeniu gimnazjum uczęszczał do Szkoły Handlowej im. Kronenbergów w Warszawie. Debiutował w 1885 roku sztuką Hrabina Sylwia.
Studiował dwa lata polonistykę na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie, a także wyjeżdżał na studia do Berlina i Heidelbergu. Po powrocie do Warszawy objął stanowisko urzędnicze w dyrekcji Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej, gdzie awansował na wysokie stanowisko. Równocześnie rozwijał twórczość literacką: od 1887 roku publikował powieści, nowele i utwory dramatyczne, początkowo pod własnym nazwiskiem, od około 1900 roku pod pseudonimem Konar.
Publikował w licznych pismach, m.in. Kurierze Codziennym, Gazecie Polskiej, Kurierze Lwowskim, Ateneum, Echu Muzycznym oraz w późniejszych latach w Świat, Świecie i Kurierze Polskim. W 1935 roku otrzymał Złoty Wawrzyn Akademicki Polskiej Akademii Literatury za wybitną twórczość. Podczas okupacji mieszkał w Warszawie. Zmarł w styczniu 1940 roku i pochowany został na Cmentarzu Powązkowskim.
W swoich powieściach i opowiadaniach prezentował naturalistyczną panoramę życia warszawskiej burżuazji i środowisk artystów. Do najważniejszych powieści należą Przed ślubem, Bankruci, Siostry Malinowskie i Jesień. Jego sztuki teatralne, takie jak Hrabina Sylwia, Gąsienice, Figle amora i Panny, cieszyły się popularnością. W 1936 roku wydał zbiór 1000 aforyzmów.