Andrzej Adamowicz

Pułkownik Wojska Polskiego
27.10.1952 w Warszawa

Biografia

Andrzej Adamowicz urodził się 27 października 1952 roku. Syn Henryka i Stanisławy. Służył w Wojsku Polskim od 1971 roku. W 1976 ukończył studia w Wojskowej Akademii Technicznej im. Jarosława Dąbrowskiego, a następnie pełnił funkcję dowódcy klucza w 1 Pułku Lotnictwa Myśliwskiego OPK „Warszawa”.

W 1982 uzyskał stopień doktora nauk technicznych w WAT, po czym pracował w Instytucie Technicznym Wojsk Lotniczych i był członkiem Komisji MON ds. Badania Wypadków Lotniczych.

W latach 1989–1990 służył w Polskim Kontyngencie Wojskowym w Namibii w ramach misji pokojowej UNTAG jako szef sekcji operacyjno-logistycznej. Po powrocie został oddelegowany do Departamentu Wojskowych Spraw Zagranicznych MON. W latach 1991–1997 prowadził inspekcje CFE i wizyty oceniające w bazach wojskowych państw NATO i na Ukrainie, uczestniczył w pracach OBWE jako doradca wojskowy w Misji RP przy OBWE w Wiedniu oraz koordynował współpracę Sił Zbrojnych RP z NATO w ramach programu Partnerstwo dla Pokoju.

W latach 1997–1999 był szefem sekretariatu Sekretarza Stanu w MON oraz szefem sekretariatu podsekretarza stanu w MON ds. Współpracy Zagranicznej i Integracji z NATO. W latach 1999–2002 był Attaché obrony, wojskowy, morski i lotniczy przy Ambasadzie RP w Londynie.

Od 2003 służył w Głównym Zarządzie Operacyjnym P-3 Sztabu Generalnego w Zjednoczonych Siłach Zbrojnych, jako szef oddziału oraz szef zespołu operacyjnego Sztabu Kryzysowego MON; w latach 2004–2005 był szefem Polskiego Zespołu Operacyjno-Łącznikowego przy Centralnym Dowództwie Sił Zbrojnych USA (USCENTCOM) w Tampie na Florydzie, a w latach 2006–2009 pełnił funkcję szefa oddziału w Zarządzie Operacyjnym J-3 w Sojuszniczym Dowództwie Operacyjnym NATO w Brunssum w Holandii, gdzie koordynował proces szkolenia i uzbrojenia Afgańskich Sił Bezpieczeństwa Narodowego (ANSF).

W 2010 przeszedł do rezerwy. W latach 2011–2012 był ekspertem Departamentu Polityki Bezpieczeństwa MSZ ds. operacji ISAF oraz misji pokojowych ONZ.

Postanowieniem Prezydenta RP Lecha Wałęsy z 2 listopada 1994 został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski za wybitne zasługi dla umacniania obronności kraju.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Odznaczenie Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (1994) za wybitne zasługi dla obronności.
Służył jako Attaché obrony, wojskowy, morski i lotniczy przy Ambasadzie RP w Londynie (1999–2002).
Koordynował proces szkolenia i uzbrojenia Afgańskich Sił Bezpieczeństwa Narodowego (ANSF) w Sojuszniczym Dowództwie Operacyjnym NATO w Brunssum.
Służył w UNTAG w Namibii jako szef sekcji operacyjno-logistycznej (1989–1990).

Ciekawostki

Ukończył kursy NATO w Oberammergau, Leopoldsburgu i Shrivenham.
W latach 2011–2012 był ekspertem MSZ ds. operacji ISAF i misji pokojowych ONZ.

Udostępnij