Bronisław Bachliński
Biografia
Bronisław Bachliński urodził się 2 lutego 1916 w Warszawie. Służbę wojskową odbywał w 1 Pułku Lotniczym Okęcie (1937–1939) jako strzelec pokładowy i kapral, a następnie w Bazie Lotniczej Brześć (1939–1945) jako strzelec pokładowy, instruktor i plutonowy. Od października 1939 był członkiem Organizacji Komenda Obrońców Polski oraz Polskiej Armii Ludowej. W czasie wojny pełnił funkcje w sztabie KG KOP-PAL, m.in. jako szef wydziału Bezpieczeństwa, Dowódca Oddziałów Specjalnych i komendant Milicji Ludowej PAL; awans do kapitana został nadany rozkazem KG PAL nr 31/Org/43 z dnia 12.05.1943.
W działalności konspiracyjnej brał udział w organizowaniu i prowadzeniu akcji dywersyjno bojowych. W październiku 1939 przystąpił do Obrońców Polski, a 22 grudnia 1940 aresztowany przez Gestapo pod nazwiskiem Bronisława Zawadzkiego, osadzony na Pawiaku. Z więzienia zbiegł wraz z Józefem Sulińskim, ps Zawisza, dnia 18 listopada 1941. Aktywny działacz podziemia niepodległościowego, współtwórca drukarni czasopisma Polska Żyje, należał do grupy bezpośrednich podwładnych Henryka Boruckiego. Po przekształceniu Komendy Obrońców Polski w Polska Armia Ludowa awansował i objął komendanturę Milicji Ludowej PAL.
Podczas próby ponownego aresztowania 1 grudnia 1943 w pobliżu lokalu Dowództwa Wydziału Bezpieczeństwa i Milicji PAL w Warszawie doszło do walki; Bachliński został postrzelony w twarz i utracił prawą gałkę oczną. Z powodu złego stanu zdrowia spędził urlop i ukrywał się we wsi Stróże koło Kraśnika. Zmarł 23 czerwca 2002 w Wałbrzychu i pochowany został na Cmentarzu Komunalnym w Szczawnie Zdroju.