Jacek Włodzimierz Ambroziak
Biografia
Jacek Włodzimierz Ambroziak urodził się 31 lipca 1941 roku w Warszawie. Jest polskim prawnikiem i politykiem, posłem na Sejm X kadencji oraz ministrem-szefem Urzędu Rady Ministrów w rządzie Tadeusza Mazowieckiego.
Ukończył w 1965 roku studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim. Do 1979 orzekał jako sędzia Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy. Później pełnił funkcje radcy prawnego Spółdzielni Pracy Zegarmistrzów, Złotników i Grawerów oraz sekretariatu Konferencji Episkopatu Polski, a także pracował w Urzędzie Dzielnicowym Warszawa-Mokotów.
W 1980 roku przystąpił do Solidarności i brał udział w obradach Okrągłego Stołu. Był członkiem redakcji Tygodnika Solidarność, a w 1989 roku był zastępcą redaktora naczelnego tego czasopisma. W latach 1982–1989 pracował w Przeglądzie Powszechnym.
W latach 1989–1991 sprawował mandat posła na Sejm kontraktowy, wybranego z ramienia Komitetu Obywatelskiego w okręgu wolskim. Od 12 września 1989 do 12 stycznia 1991 zajmował urząd ministra-szefa Urzędu Rady Ministrów w rządzie Tadeusza Mazowieckiego. Wstąpił do Unii Demokratycznej, z listy której bez powodzenia ubiegał się o reelekcję w wyborach parlamentarnych w 1991. W latach 90. był prawnikiem prezydenta Warszawy Marcina Święcickiego. W rządzie Jerzego Buzka pełnił funkcję podsekretarza stanu w Ministerstwie Skarbu Państwa.
Należał do Stronnictwa Konserwatywno-Ludowego. W 2005 poparł powstanie Partii Demokratycznej – Demokraci.pl. Objął funkcję doradcy Polskiej Konfederacji Pracodawców Prywatnych Lewiatan. Był członkiem komitetu poparcia Bronisława Komorowskiego przed wyborami prezydenckimi w 2010 i w 2015.
Odznaczenia: Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (2011) i Odznaka Honorowa za Zasługi dla Samorządu Terytorialnego (2015).