Jan Alcyato
Biografia
Jan Alcyato urodził się 15 stycznia 1809 roku w Warszawie jako syn szlachcica włoskiego z Mediolanu i Polki Marianny z Mleczków.
Studiował na Wydziale Prawa i Administracji na Królewskim Uniwersytecie Warszawskim, przerwał jednak studia, by jako ochotnik wziąć udział w powstaniu listopadowym. Walczył w 1. pułku ułanów, zdobył stopień podporucznika.
Po upadku powstania wyjechał do Francji (Dijon), gdzie studiował nauki moralne oraz języki obce. Przystąpił do organizacji karbonariuszy. Wziął udział w wyprawie frankfurckiej (1833) oraz sabaudzkiej (1834).
Był członkiem Towarzystwa Demokratycznego Polskiego (1836–1846); z jego ramienia wracał do ojczyzny (Wielkopolska, Galicja, Kraków – 1846), biorąc udział w przygotowywaniu kolejnego powstania (powstanie krakowskie). Ostatecznie emisariusz opowiedział się jednak za jego odwołaniem. Decyzję tę spowodowało aresztowanie spiskowców w Poznańskiem i wkroczenie Austriaków do Krakowa. 18 lutego 1846 r. wrócił do Francji.
Okrzyknięty zdrajcą i tchórzem został wykluczony z Towarzystwa Demokratycznego Polskiego (TDP) na mocy wyroku Sądu Bratniego. Tym samym odsunięto go od czynnego życia politycznego. Wyjechał do Londynu. Do końca życia zajął się wyłącznie pracą naukową i publicystyczną.
Pochowany na Cmentarzu Montmartre.
Ważniejsze publikacje: 1838–O stanie sprawy demokratycznej w Anglii; 1850–Rzecz o zrozumieniu stanu w Polsce. Kilka słów o wypadkach 1846.