Jerzy Kazimierz Bajszczak

Inżynier budownictwa lądowego
18.02.1936 Warszawa

Biografia

Urodzony w Warszawie w 1936 roku Jerzy Kazimierz Bajszczak był polskim inżynierem budownictwa lądowego i politykiem. W 1959 uzyskał tytuł magistra inżyniera budownictwa lądowego na Politechnice Krakowskiej.

W 1956 uczestniczył w konwoju humanitarnej pomocy dla mieszkańców Budapesztu związanym z powstaniem węgierskim z 1956. Członkiem Związku Młodzieży Polskiej w latach 1951–1956, a od 1970 członkiem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej.

Od 1961 do 1967 był kierownikiem budowy w Warszawskim Przedsiębiorstwie Budowy Pieców Przemysłowych, następnie do 1970 naczelnik wydziału w Zjednoczeniu Budownictwa Zakładów Chemicznych w Warszawie i dyrektorem Przedsiębiorstwa Budownictwa Przemysłowego Kujawy we Włocławku do 1973. W 1974 został dyrektorem departamentu w Ministerstwie Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych; w 1980 przeniósł się na stanowisko dyrektora naczelnego Ośrodka Badawczo-Projektowego Budownictwa Przemysłowego BISTYP.

Od 17 lipca 1986 do 24 października 1987 piastował urząd ministra budownictwa, gospodarki przestrzennej i komunalnej w rządzie Zbigniewa Messnera. W 1988 mianowany pełnomocnikiem rządu ds. realizacji inwestycji surowcowych w Związku Radzieckim.

Córka Mirosława Bajszczak-Krzyżanowska jest nauczycielką historii w XV Liceum Ogólnokształcącym im. Narcyzy Żmichowskiej w Warszawie.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Uczestniczył w konwoju humanitarnej pomocy dla mieszkańców Budapesztu w 1956.
Sprawował funkcję ministra budownictwa, gospodarki przestrzennej i komunalnej w latach 1986–1987.
Od 1980 był dyrektorem naczelnym Ośrodka Badawczo-Projektowego Budownictwa Przemysłowego BISTYP.
W 1974 objął stanowisko dyrektora departamentu w Ministerstwie Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych.
W 1988 mianowany pełnomocnikiem rządu ds. realizacji inwestycji surowcowych w Związku Radzieckim.

Ciekawostki

Ma córkę Mirosławę Bajszczak-Krzyżanowska, nauczycielkę historii w XV Liceum Ogólnokształcącym w Warszawie.
Uczestniczył w konwoju humanitarnej pomocy dla Budapesztu w 1956.
Był związany z ZMP (1951–1956) i PZPR od 1970.

Udostępnij