Józef Balicki
Biografia
Józef Balicki urodził się w Warszawie w 1924 roku w rodzinie Erazma Balickiego herbu Ostojai i Marii Rozmaniec. Ojciec był założycielem Nadniemeńskiego Kółka Łowieckiego. W czasie II wojny światowej zaangażował się w działalność konspiracyjną; od 1942 roku działał w Oddziale Dywersji VII Obwodu „Obroża” Warszawskiego Okręgu Armii Krajowej (powiat warszawski), podlegał 2 Rejonowi „Celków” w Markach. Używał pseudonimów Ziuk i Stokrotka. Walczył w powstaniu warszawskim, uzyskał stopień kaprala. Po wkroczeniu Armii Czerwonej został aresztowany przez NKWD i wywieziony do łagrów w głąb ZSRR.
Po powrocie do kraju studiował na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej; dyplom ukończenia otrzymał w 1952. Należał do Polskiego Związku Łowieckiego, a od 1950 przez dziesięć lat był czynnym członkiem Polskiego Związku Motorowodnego, w 1956 zdobył tytuł Mistrza Polski w klasie „A”. Jako architekt projektował liczne obiekty użyteczności publicznej oraz kościoły sakralne, m.in. kościół parafialny św. Wawrzyńca w Muszakach. Od 1956 był członkiem Warszawskiego Oddziału SARP.
Działalność łowiecka Balickiego obejmowała członkostwo w Kole Łowieckim „Ryś” w Dźwierzutach od 1953 i późniejsze zaangażowanie w O.K.M. im. Św. Huberta, które powstało w 1884. Za zasługi w łowiectwie został odznaczony Srebrnym i Złotym Medalem Zasługi Łowieckiej.