Michał Anioł
Biografia
Michał Anioł urodził się 11 maja 1954 w Warszawie i dorastał tam wraz z bratem Sławomirem. Jego ojciec był dziennikarzem.
Początkowo marzył o zawodzie szofera, lecz w wieku 9 lat pociągnął go świat aktorstwa. Był nieśmiały i wrażliwy, a poczucie wolności dawała mu telewizja i kino, zwłaszcza westerny Rio Bravo, Vera Cruz i Siedmiu wspaniałych.
W 1977 ukończył warszawską PWST, studiował na jednym roku z Grażyną Szapołowską, Cezarym Morawskim i Marcinem Trońskim. Na ostatnim roku zagrał Mamiliusza, Czas i Floryzela w przedstawieniu Zimowa opowieść według Williama Szekspira w reżyserii Zofii Mrozowskiej.
Po studiach otrzymał angaż w Teatrze na Woli (1977/1978–1984). Występował w licznych spektaklach teatralnych, m.in. w Hamlet, Podróże po Warszawie (rola Tomasza), Adiutanta Napoleona i księcia Anatola Kuragina w Wojnie i pokoju (1982), Arabę w Przyjacielu wesołego diabła, Teofila w Igraszkach z diabłem, kapitana w Niebezpiecznie, panie Mochnacki oraz inni. Zagrał także w Teatrze Narodowym i Teatrze Rozrywki w Chorzowie, m.in. Mitcha w Tramwaju zwanego pożądaniem i rolę w musicalu A apetyt na czereśnie.
W 1988 wyemigrował do Grecji. W latach 1989–1998 mieszkał w Kanadzie i Stanach Zjednoczonych. Pracował m.in. jako recepcjonista i pracownik wypożyczalni kaset wideo. Studiował w American Academy of Dramatic Arts. Grał w teatrach kanadyjskich, m.in. Pozzo w sztuce Czekając na Godota Samuela Becketta, i prowadził własne Kontrast Actor Studio.
W 2007 Jan Tomaszewicz, dyrektor Teatru im. Osterwy w Gorzowie Wielkopolskim, poprosił Anioła, by zastąpił ciężko chorego Alika Maciejewskiego w roli Starszego Pana w Babci Michała Walczaki. W latach 2008–2019 pracował w gorzowskim Teatrze im. Osterwy. W 2010 za rolę działacza w Zapachu żużla Iwony Kusiak w reż. Jacka Głombę został wyróżniony przez redaktora „Dialogu” i umieszczony w Subiektywnym Spisie Aktorów Teatralnych. W 2019 został laureatem nagrody Juliusza przyznanej przez Stowarzyszenie Widzów Gorzowskiego Teatru za role w Teatrze im. Osterwy w sezonie 2018/2019, w tym Bach w Kolacji na cztery ręce i towarzysza Bukara w Przedstawieniu Hamleta we wsi Głucha Dolna. W 2021 zdobył Motyla, Nagrodę Kulturalną Prezydenta Miasta Gorzowa Wielkopolskiego.
Na ekranie zadebiutował rolą ucznia w serialu Polskie drogi (1976). W filmach zyskał popularność dzięki Karate po polsku (1982) jako Michał Szczerbic, Pensja pani Latter (1982) jako student Kotowski oraz Podróże pana Kleksa (1985) jako kapitan Kwaterno. Zagrał także w Karol. Człowiek, który został papieżem (2004) jako Mieczysław Kotlarczyk oraz w serialu Przyjaciele (1979) jako Daniel Osadowski. Zajmował się także dubbingiem i występował w słuchowiskach Teatru Polskiego Radia.