Ryszard Bakst
Biografia
Ryszard Bakst urodził się 4 kwietnia 1926 roku w Warszawie w żydowskiej rodzinie o muzycznych tradycjach. Na fortepianie zaczynał grać w młodym wieku, a w latach 1932–1939 uczęszczał do Konserwatorium Warszawskiego. Podczas II wojny światowej stracił część rodziny i został wywieziony do Swierdłowska, gdzie ukończył szkołę średnią. W latach 1944–1947 studiował w Konserwatorium Moskiewskim. Po powrocie do Polski rozpoczął pracę pedagogiczną i liczne koncerty; jego nauczycielami byli m.in. Józef Turczyński, Abram Lufer, Heinrich Neuhaus i Zbigniew Drzewiecki.
W 1949 wystąpił na IV Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina i otrzymał VI nagrodę. Jego talenty uznawano również przez krytyków, takich jak Wawrzyniec Żuławski.
W karierze międzynarodowej prowadził działalność koncertową w wielu krajach, a także pełnił funkcje pedagogiczne, m.in. jako profesor fortepianu we Wrocławiu (1950–1953) i w Warszawie (1953–1968). Był także prezesem Oddziału Warszawskiego Stowarzyszenia Polskich Artystów Muzyków (1966–1968).
Po marcowej antysemickiej nagonce w 1968 wyemigrował do Wielkiej Brytanii, gdzie kontynuował koncerty i prowadził klasę fortepianu w Royal Manchester College of Music, a później w Royal Northern College of Music w Manchesterze (1969–1999). W 1973 uczestniczył w odsłonięciu w hallu College'u pomnika Chopina dłuta Ludwiki Nitschowej. Był pomysłodawcą kursów mistrzowskich dla młodych pianistów w Dusznikach.
W 1990 był jednym z jurorów XII Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Chopina w Warszawie. Został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1960) i Złotym Krzyżem Zasługi. Zmarł 25 marca 1999 w Manchesterze; pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach. W RNCM ufundowano nagrodę im. Ryszarda Baksta dla najzdolniejszych uczniów, która w 2013 roku zmieniła nazwę na RNCM prize for Chopin po oskarżeniach o molestowanie seksualne.