Władysław Andrzejczak
Biografia
Władysław Andrzejczak, ps. „Antek”, urodził się 22 października 1920 roku w Warszawie. Był synem właściciela zakładu blacharskiego i po ukończeniu szkoły powszechnej pracował w warsztacie ojca oraz uczył się w wieczorowej szkole technicznej; przed wojną uzyskał uprawnienia rzemieślnika-blacharza.
W 1934 r. wstąpił do OMTUR, a w 1938 do PPS. Aktywny działacz Akcji Socjalistycznej. Brał udział w samorządowej kampanii wyborczej w 1938. W starciu z bojówkarzami OZN został postrzelony w rękę, a następnie aresztowany. Od października 1938 do czerwca 1939 przebywał w więzieniu śledczym przy ul. Daniłowiczowskiej w Warszawie, po czym z braku dowodów został zwolniony.
We wrześniu 1939 brał udział w obronie Warszawy. W 1940 wstąpił wraz z całą grupą OMTUR z Żoliborza do konspiracyjnej organizacji lewicowych socjalistów „Barykada Wolności”, która stała się zaczątkiem organizacji PSiRPPS. Zajmował się wówczas kolportażem. Od jesieni 1940 r. był komendantem Wydziału Wojskowego Barykady Wolności. Po utworzeniu we wrześniu 1941 r. organizacji Polscy Socjaliści wszedł do niej i został w ramach Wydziału Sabotażowego dowódcą grupy sabotażowo-dywersyjnej o pseudonimie „Piaski”.
Dokonał szeregu akcji m.in. 19 marca 1943 w Warszawie przy ulicy Ogrodowej zastrzelił współpracującego z Gestapo członka organizacji Mariana Zielińskiego ps. „Marynarz”, który w lipcu 1942 r. wydał w ręce Niemców szefa Wydziału Sabotażowego PS pchor. Tadeusza Korala ps. „Krzysztof” oraz szefa Związku Odwetu Obszaru Warszawskiego AK Tadeusza W. Marynowskiego ps. „Witalis”. Organizował również oddziały milicyjne.
Na początku 1943 został Komendantem Głównym Milicji Ludowej PPS. Wiosną 1943, po utworzeniu PAL, mianowano go kapitanem i dowódcą oddziałów milicyjnych PAL. Kierował licznymi akcjami bojowymi, sabotażowymi i ekspropriacyjnymi.
Brał także udział w ostrzelaniu 22 kwietnia 1943 r. posterunków niemieckich na rogu ul. Bonifraterskiej i Franciszkańskiej. W dniu 23 czerwca 1943 r. dowodził akcją, w wyniku której podpalony został magazyn materiałów pędnych w Forcie Wawrzyszewskim. W lipcu 1943 został aresztowany w pobliżu placu Wilsona i wkrótce potem zamordowany przez Niemców.